Over ons

Stichting Kaapse Kringen verbindt op Katendrecht en Wilhelminapier

 

Er gebeurt veel op de Kaap en de Wilhelminapier. Met al het beton-, staal en steengeweld dat op ons afkomt en met de nieuwe plannen voor de Rijnhaven en de pols, zet De Kaapse Kringen zich in om het oude ‘dorp’ Katendrecht te behouden voor iedereen. Het dorp met een gemixte bevolkingssamenstelling in cultuur, kleur, inkomen en opleiding. Waar veel cultuur te beleven is, met scholen die bijzondere dingen doen voor de kinderen en de buurt en waar veel eigenzinnige ondernemers huizen. Het dorp met een eigen smoel.

 

Kunnen wij die uniciteit van de Kaap als kracht inzetten? Samen met de Wilhelminapier een internationale plek vormen, waar iedereen zich thuis voelt, waar kleine restaurantjes zijn uit alle windstreken, een eigenwijs ‘eiland’ in Rotterdam. Een plek waar ook mensen met een kleine portemonnee kunnen blijven wonen en waar renovaties of nieuwbouw niet leiden tot vertrek van de oorspronkelijke bewoners of hun kinderen. Waar de kennis van nieuwkomers gekoppeld wordt aan de mensen en organisaties die dat nodig hebben. Waar we gezamenlijk een gebaar naar ‘de Coolsingel’, de ontwikkelaars en woningbouwverenigingen maken voor ondersteuning om ons doel te bereiken.

 

Kunnen wij een voorbeeldwijk worden voor andere plekken in Rotterdam? “Bescheiden” doelstelling? Maar je moet durven als je op de Kaap woont!

 

Kaapse Kringen werkt samen met lokale organisaties, ondernemers en buurtgenoten om activiteiten te organiseren die mensen samenbrengen. Zo is er het initiatief voor de Kaapse markt, de dodenherdenking op 4 mei, het vliegerfestival op de Chinese feestdag Qingming, Keti Koti, samenkomst voor de iftar, Kerstfestiviteiten en het project ‘Joden van de Kaap’. Samen vieren en herdenken we.

 

De stichting Kaapse Kringen is zonder winstoogmerk. De bestuurders van de stichting zetten zich vrijwillig in en ontvangen geen beloning. Alleen daadwerkelijk gemaakte kosten, zoals reiskosten, worden eventueel vergoed.

 

Ons bestuur bestaat uit:

 

  • Marianne Ketting – Voorzitter
  • Christian Koolmees – Secretaris
  • Geert-Jan Haveman – Penningmeester
  • Max Brouwer – Algemeen lid
  • Vildan Albayrak-Ekiz – Algemeen lid
  • Sylvia Kreugel – Algemeen lid, verantwoordelijk voor sociale netwerken

Vildan Albayrak-Ekiz

 

Ik woon sinds 2009 op de Kaap, samen met mijn man Ahmet Albayrak en onze twee zoons Kenan en Ediz.

 

De eerste keer op de Kaap was toen we naar de plek gingen kijken waar ons toekomstige huis zou komen te staan. Ik vond (en vind) het water, het feit dat het een schiereiland is, maar bovenal dat we in een al bestaande wijk zouden gaan wonen, met heel veel historie, zeer fijn. Wij hebben voordat we naar de Kaap kwamen meer dan 10 jaar in Hillesluis, ook op Zuid gewoond.

 

Mijn favoriete plek op de Kaap is eigenlijk niet per se een plek. Van de kades tot de terrasjes op het Deliplein, het Buizenpark, ik vind ze allemaal even mooi.

 

Ik voel me thuis op de Kaap omdat ik er met plezier woon, samen met mijn gezin, mijn familie woont er en natuurlijk de leuke mensen die we ontmoeten of hebben ontmoet hier.

 

Juist nu de Kaap zo aan het veranderen is door de komst van nieuwe bewoners is het goed om initiatieven en ideeën te ontwikkelen of te ondersteunen met en voor alle Kapenezen. Juist het samen opgaan met de bewoners van het eerste uur is belangrijk. Daarom vind ik het ook fijn en erg leuk om als bestuurslid van Kaapse Kringen een bijdrage te kunnen leveren.

 

Voor 2021 willen wij graag het midherfstfestival gaan organiseren. Het midherfstfestival (ook wel Chinees Maanfeest genoemd) is een Oost-Aziatisch feest dat op de vijftiende van de achtste maand van de Chinese Kalender wordt gehouden.

 

Het is een van de populairste festivals voor de Chinese gemeenschap. Het festival is nauw gerelateerd aan de oogst. Elk jaar vierde de Chinese bevolking de oogst namelijk door middel van een offer aan de maan om haar te bedanken.

 

De traditie is duizenden jaren oud, waar families samen kwamen en wijn, fruit en maancakes offerden om de oogst te vieren.

 

In de jaren dertig was de Kaap het grootste Chinatown van Europa, nog steeds is er een grote Chinese gemeenschap op de Kaap.  Het zou heel leuk en waardevol zijn om met zijn allen dit midherfstfestival te vieren. Het delen van elkaars gebruiken en tradities, het samenkomen en samen vieren. Het festival valt dit jaar officieel op dinsdag 21 september, de planning is om het in het weekend van 25 en 26 september te vieren op de Kaap.

Christiaan Koolmees

 

Sinds 8 december 2012 woon ik op de Kaap. 25 jaar geleden bracht ik een collega thuis, hij woonde op de Kaap en ik kan mij nog goed herinneren dat ik niet de behoefte voelde om langer op de Kaap te blijven dan nodig was… In 2011 huurden wij een woning op de Kop van Zuid. Wij kwamen van Noord en zochten ook een woning op Noord. Maar de Kop van Zuid zorgde ervoor dat wij ook op Zuid naar een woning gingen kijken. Zo kwamen wij op de Kaap terecht. Mijn eerste keer dat ik op de Kaap fietste, rondom het Deliplein, dacht ik wat een mooie locatie en wat is het hier “stil”.

 

Mijn favoriete plek is de overgang van het Deliplein richting Fenix 1 en 2. Het beste van 2 werelden. Enerzijds het dorpse van de Kaap en aan de andere kant het zicht op de Wilhelminapier, de Maas en de bruggen. Het gevoel dat je in een wereldstad woont.

 

Deli Bird is mijn favoriete Kaapse onderneming. Puur vanwege de kwaliteit van het eten. Altijd goed. De boekhandel (Bosch en de Jong) gun ik persoonlijk al het commerciële succes van de wereld. Leuke eigenaren, sympathiek en gedreven.

Ik voel mij thuis op de kaap omdat het voor mij de ideale combinatie van het dorpse en het stadse is. Ons hele gezin, inclusief dochter heeft het naar hun zin. Dat is het belangrijkste.

 

Als wijkbewoner draag ik met Kaapse Kringen graag bij aan de leefbaarheid en het welzijn in de wijk. Kaapse Kringen brengt de ideale mix aan initiatieven voor iedere wijkbewoner, waardoor de wijk een leuke plek blijft om te wonen en werken.

Marianne Ketting

 

In 1949 werd ik geboren op de plek waar nu het Verhalenhuis Belvedere is gehuisvest. In 1969 ben ik vertrokken en intussen in 2019 teruggekeerd. Ik woon nu 200 meter van mijn geboortehuis.

 

Ik heb mijn jeugd hier doorgebracht met veel ruimte, zwemmen in de Maas, spelen in de Grote Speeltuin, tenten bouwen ‘Aafje aan de bezemsteel’ spelen.

 

De route langs het ‘Pontegat’ naar de kop van Katendrecht is mijn favoriete plek. Altijd schitterend uitzicht, zowel overdag als ’avonds. De mooiste plek ever.

 

Ik vind alle ondernemers die de Kaap hebben aangedurfd goed, maar onze favoriet is Bistro du Bac. Als je niet naar Parijs kunt, ga je daar gewoon eten.

 

Voor mij komen veel herinneringen terug, vooral het water. Katendrecht is omarmd door de Maas. De getijden geven het iets eeuwigs. Verder heb je hier weer alles wat je hartje begeert. Midden in de stad, maar toch een dorp.

 

Ik zet me in voor Kaapse Kringen omdat ik het niet kan laten. Ik heb, waar ik ook woonde, geprobeerd om me maatschappelijk nuttig te maken. De bouwers zetten de huizen neer, maar de Kaapse Kringen probeert een wijk van te maken. Mensen te koppelen. Wij proberen het ‘cement’ te zijn tussen de bewoners. Oud en nieuw.

Max Brouwer

 

Eerste keer op Katendrecht was in 2017 of 2018, mijn vriendin wilde mij toen de buurt en de Fenix Food Factory laten zien.

 

De punt blijft een van mijn favoriete plekken op Katendrecht. Je kunt naar de levendige stad kijken, de dansende lichten uit de haven die nooit slaapt en de onstuimige Maas.

 

Jordy van Namaste is mijn favoriete ondernemer. Wij werken nu veel thuis en het is erg fijn dat we met een rondje een kopje koffie kunnen halen.

 

Op de Kaap staan grote gebouwen, er is industrie en veel levendigheid, dat geeft mij energie. Het voelt ook nooit benauwd met de water aan elke zijde.

 

Ik zet me in voor Kaapse Kringen omdat ik graag meer wil leren van de culturen die allemaal leven op Katendrecht. Ik ben dan een nieuwe Kapenees, maar leer graag de buurt en haar bewoners beter kennen.

Geert-Jan Haveman

 

Ik ben in 1956 geboren in de Mijnsherenlaan. Daar liep toen nog geen Metro door en rond de Maashaven waren nog volop havenactiviteiten en industrie. Katendrecht had met name voor niet- kapenezen een zekere reputatie.

 

Een groot deel van mijn leven heb ik ik andere steden gewoond en gewerkt. Rotterdam bleef echter altijd trekken en sinds mei vorig jaar woon ik met mijn vrouw Miriam Kaptein op de Kaap. Op het meest westelijke puntje met uitzicht op de Nieuwe Maas, de SS Rotterdam, de Waalhaven en de rest van Zuid. Als watersporter was het wonen aan het water altijd het ultieme streven en dat is dus gelukt. Wonen op Katendrecht betekent wonen in een echte stad en tegelijkertijd op een dorp, waar mensen je nog groeten als je de hond uitlaat en dat niet alleen door mede hondenbezitters. Waar je kunt uitgaan op het dorp, maar met de fiets of watertaxi/bus ook zo in het centrum van de stad bent.

 

Rotterdam is een levende stad die in de afgelopen decennia enorme veranderingen heeft doorgemaakt. Waar de haven in de meeste andere havensteden ter wereld volledig uit de stad is verdwenen, is die in Rotterdam nog steeds aanwezig. Ook onze wijk is door alle nieuwbouw en nieuwkomers enorm veranderd. De Maashaven is na de aanleg van nieuwe steigers weer een levendige binnenvaarthaven, de haven- en industriecomplexen zijn echter voor een groot deel vervangen door nieuwe woongebouwen.

 

Ondanks al die veranderingen is er toch ook nog veel over van het oude Katendrecht, met zijn uit alle windstreken afkomstige bevolking, waar arm & rijk en jong & oud door elkaar wonen. Die diversiteit is een van de redenen waarom we hier zijn komen wonen. Dat willen we dus vasthouden. Dat is een belangrijke doelstelling van de “Kaapse Kringen”, daarom heb ik dus graag ja gezegd toen ik gevraagd werd toe te treden tot het bestuur en mij als vrijwilliger in te zetten voor het behoud van een levendige wijk, waarin iedereen zich thuis kan voelen.

Sylvia Kreugel

 

Begin 2021 nam ik mijn intrek in een appartementje in de Groene Kaap. Maar ver daarvoor had ik mijn hart al verpand aan Katendrecht. Het brengt me terug naar mijn jeugd in de Utrechtse wijk Kanaleneiland, ook een buurt met veel verschillende mensen. Een interessante mix van allerlei achtergronden en culturen.

 

Als ik over de Kaap wandel, dan valt er altijd wel iets nieuws te zien, je zit nooit lang verlegen om een praatje. De oudere bewoners met mooie verhalen over het Katendrecht van vroeger, de nieuwelingen die genieten van de vele leuke winkels, koffiezaakjes, theaters en restaurants. Het lijkt wel of er altijd iets te doen is, niet alleen op Katendrecht, ook op de Wilhelminapier en in Afrikaanderwijk bruist het.

 

Ik hoop nog jaren te kunnen genieten van deze mooie plek en de mensen die er wonen. En wellicht kan ik met Kaapse Kringen een steentje bijdragen aan het delen van al het moois dat er te zien en te doen is.

 

Misschien zie je me voorbijkomen op één van mijn hardloop- of wandelrondjes, zwaai dan even. En voor een goed verhaal ben ik altijd in.