Over ons

Stichting Kaapse Kringen verbindt op Katendrecht

 

Ons bestuur bestaat uit:

 

  • Marianne Ketting – Voorzitter A.I.
  • Christian Koolmees – Secretaris
  • Max Brouwer – Penningmeester
  • Herman van Wamelen – Algemeen lid
  • Vildan Albayrak-Ekiz – Algemeen lid

Vildan Albayrak-Ekiz

Ik woon sinds 2009 op de Kaap, samen met mijn man Ahmet Albayrak en onze twee zoons Kenan en Ediz.

 

De eerste keer op de Kaap was toen we naar de plek gingen kijken waar ons toekomstige huis zou komen te staan. Ik vond (en vind) het water, het feit dat het een schiereiland is, maar bovenal dat we in een al bestaande wijk zouden gaan wonen, met heel veel historie, zeer fijn. Wij hebben voordat we naar de Kaap kwamen meer dan 10 jaar in Hillesluis, ook op Zuid gewoond.

 

Mijn favoriete plek op de Kaap is eigenlijk niet per se een plek. Van de kades tot de terrasjes op het Deliplein, het Buizenpark, ik vind ze allemaal even mooi.

 

Ik voel me thuis op de Kaap omdat ik er met plezier woon, samen met mijn gezin, mijn familie woont er en natuurlijk de leuke mensen die we ontmoeten of hebben ontmoet hier.

 

Juist nu de Kaap zo aan het veranderen is door de komst van nieuwe bewoners is het goed om initiatieven en ideeën te ontwikkelen of te ondersteunen met en voor alle Kapenezen. Juist het samen opgaan met de bewoners van het eerste uur is belangrijk. Daarom vind ik het ook fijn en erg leuk om als bestuurslid van Kaapse Kringen een bijdrage te kunnen leveren.

 

Voor 2021 willen wij graag het midherfstfestival gaan organiseren. Het midherfstfestival (ook wel Chinees Maanfeest genoemd) is een Oost-Aziatisch feest dat op de vijftiende van de achtste maand van de Chinese Kalender wordt gehouden.

 

Het is een van de populairste festivals voor de Chinese gemeenschap. Het festival is nauw gerelateerd aan de oogst. Elk jaar vierde de Chinese bevolking de oogst namelijk door middel van een offer aan de maan om haar te bedanken.

 

De traditie is duizenden jaren oud, waar families samen kwamen en wijn, fruit en maancakes offerden om de oogst te vieren.

 

In de jaren dertig was de Kaap het grootste Chinatown van Europa, nog steeds is er een grote Chinese gemeenschap op de Kaap.  Het zou heel leuk en waardevol zijn om met zijn allen dit midherfstfestival te vieren. Het delen van elkaars gebruiken en tradities, het samenkomen en samen vieren. Het festival valt dit jaar officieel op dinsdag 21 september, de planning is om het in het weekend van 25 en 26 september te vieren op de Kaap.

Christiaan Koolmees

Sinds 8 december 2012 woon ik op de Kaap. 25 jaar geleden bracht ik een collega thuis, hij woonde op de Kaap en ik kan mij nog goed herinneren dat ik niet de behoefte voelde om langer op de Kaap te blijven dan nodig was… In 2011 huurden wij een woning op de Kop van Zuid. Wij kwamen van Noord en zochten ook een woning op Noord. Maar de Kop van Zuid zorgde ervoor dat wij ook op Zuid naar een woning gingen kijken. Zo kwamen wij op de Kaap terecht. Mijn eerste keer dat ik op de Kaap fietste, rondom het Deliplein, dacht ik wat een mooie locatie en wat is het hier “stil”.

 

Mijn favoriete plek is de overgang van het Deliplein richting Fenix 1 en 2. Het beste van 2 werelden. Enerzijds het dorpse van de Kaap en aan de andere kant het zicht op de Wilhelminapier, de Maas en de bruggen. Het gevoel dat je in een wereldstad woont.

 

Deli Bird is mijn favoriete Kaapse onderneming. Puur vanwege de kwaliteit van het eten. Altijd goed. De boekhandel (Bosch en de Jong) gun ik persoonlijk al het commerciële succes van de wereld. Leuke eigenaren, sympathiek en gedreven.

 

Ik voel mij thuis op de kaap omdat het voor mij de ideale combinatie van het dorpse en het stadse is. Ons hele gezin, inclusief dochter heeft het naar hun zin. Dat is het belangrijkste.

 

Als wijkbewoner draag ik met Kaapse Kringen graag bij aan de leefbaarheid en het welzijn in de wijk. Kaapse Kringen brengt de ideale mix aan initiatieven voor iedere wijkbewoner, waardoor de wijk een leuke plek blijft om te wonen en werken.

Herman van Wamelen

Ik ben op Rotterdam Zuid geboren. Na mijn vertrek uit Zuid heb ik in Crooswijk, Zevenkamp en Nesselande gewoond. Toen ik in 2010 op Katendrecht kwam wonen was ik dus terug op Zuid en dat voelde ook een beetje als thuiskomen.

 

Begin jaren ´60 ging ik als kind met vriendjes stiekem naar Katendrecht. We hoorden altijd spannende verhalen over de wijk. In 2006 kwam ik als programmaleider kunst en cultuur van het Pact op Zuid voor het eerst weer op Katendrecht. Ik was nieuwsgierig naar de eerste effecten van het inzetten van kunstenaars bij het revitaliseren van de wijk. Het kunstenaarscollectief DSPS onder leiding van Peter Fengler (o.a. van De PLayer op de Hillelaan) komt de eer toe te hebben gezorgd voor een omslagpunt in de neergang van Katendrecht. Zij waren als echte pioniers een doorslaggevende factor. Letterlijk en figuurlijk opende zij weer deuren op het door vrijwel alle ondernemers verlaten Deliplein.

 

Zij zorgden voor levendigheid en ontmoeting door bijvoorbeeld midden op het plein ontbijten en zomerkampen te organiseren met achtergebleven bewoners. In de leegstaande panden kwamen “galeries” en andere winkelfuncties en er werden concerten georganiseerd. Het openbare leven kwam zo weer op gang. Het inzetten van kunst en cultuur bij stadsontwikkeling was in die tijd uitzonderlijk. Ik herinner me nog goed dat ik een gesprek had met een gemeentelijk projectleider. Ik stelde hem de vraag wat hij vond van de verlichte uithangborden boven de nieuwe ontmoetingsplekken. Die deden inderdaad denken aan het beruchte verleden van Katendrecht. Hij antwoorde: “Ja, dat moet allemaal nog opgeruimd worden”. Hij had het verlichtingsproject niet als kunstingreep herkend.

 

De Atjehstraat is mijn favoriete plek. In de tijd dat alle aandacht van de ontwikkelaars naar het aantrekken en behagen van nieuwe bewoners aan de randen van Katendrecht ging, wilde het kunstenaarscollectief DSPS iets betekenen voor de zittende bewoners in het hart van het oude Katendrecht. Rond 2007 gaven zij leiding aan de ontwikkeling van een groot lichtplan voor de Kaap. Twee van de voorstellen die werden gedaan zijn uitgevoerd. De groene Codricokubus, het lichtbaken van Katendrecht en het kunstwerk Broken Light van Rudolf Teunissen in de Atjehstraat. Dit kunstwerk is met zeer veel moeite en tegenslagen tot stand gekomen. Maar na een grandioze opening met de buurt ontving het al snel internationale prijzen en nog steeds komen mensen uit het buitenland het bewonderen. Voor mij zijn Peter Fengler met zijn ploeg de eerste echte ondernemers van het nieuwe Katendrecht. Als voorbeelden van de nieuwe gastvrijheid van Katendrecht moet ik natuurlijk Niels en Cordelie van Kopi Soesoe willen noemen.

 

Ik voel me thuis op de Kaap omdat ondanks alle vernieuwing en nieuwe bewoners de geschiedenis van de Kaap nog steeds voelbaar en beleefbaar is. Zie bijvoorbeeld het omringende water en de mooie schilderingen in de ornamentlijsten aan de oude bebouwing. Bovendien blijken veel van de nieuwe bewoners en ondernemers zich te willen inzetten voor het behoud van deze kwaliteiten en voor de leefbaarheid van Katendrecht. Zo kan een nieuw gevoel van gezamenlijkheid ontstaan. Het is fijn om daar een bijdrage aan te leveren.

 

In het bestuur vervul ik de rol van secretaris en probeer ik nuttige kennis die ik heb opgedaan in de wereld van kunst en cultuur en architectuur in te brengen.

Marianne Ketting

In 1949 werd ik geboren op de plek waar nu het Verhalenhuis Belvedere is gehuisvest. In 1969 ben ik vertrokken en intussen in 2019 teruggekeerd. Ik woon nu 200 meter van mijn geboortehuis.

 

Ik heb mijn jeugd hier doorgebracht met veel ruimte, zwemmen in de Maas, spelen in de Grote Speeltuin, tenten bouwen ‘Aafje aan de bezemsteel’ spelen.

 

De route langs het ‘Pontegat’ naar de kop van Katendrecht is mijn favoriete plek. Altijd schitterend uitzicht, zowel overdag als ’avonds. De mooiste plek ever.

 

Ik vind alle ondernemers die de Kaap hebben aangedurfd goed, maar onze favoriet is Bistro du Bac. Als je niet naar Parijs kunt, ga je daar gewoon eten.

 

Voor mij komen veel herinneringen terug, vooral het water. Katendrecht is omarmd door de Maas. De getijden geven het iets eeuwigs. Verder heb je hier weer alles wat je hartje begeert. Midden in de stad, maar toch een dorp.

 

Ik zet me in voor Kaapse Kringen omdat ik het niet kan laten. Ik heb, waar ik ook woonde, geprobeerd om me maatschappelijk nuttig te maken. De bouwers zetten de huizen neer, maar de Kaapse Kringen probeert een wijk van te maken. Mensen te koppelen. Wij proberen het ‘cement’ te zijn tussen de bewoners. Oud en nieuw.

Max Brouwer

Eerste keer op Katendrecht was in 2017 of 2018, mijn vriendin wilde mij toen de buurt en de Fenix Food Factory laten zien.

 

De punt blijft een van mijn favoriete plekken op Katendrecht. Je kunt naar de levendige stad kijken, de dansende lichten uit de haven die nooit slaapt en de onstuimige Maas.

 

Jordy van Namaste is mijn favoriete ondernemer. Wij werken nu veel thuis en het is erg fijn dat we met een rondje een kopje koffie kunnen halen.

 

Op de Kaap staan grote gebouwen, er is industrie en veel levendigheid, dat geeft mij energie. Het voelt ook nooit benauwd met de water aan elke zijde.

 

Ik zet me in voor Kaapse Kringen omdat ik graag meer wil leren van de culturen die allemaal leven op Katendrecht. Ik ben dan een nieuwe Kapenees, maar leer graag de buurt en haar bewoners beter kennen.